;:.[Naruto Fic]You're the only one...[Gaara x Naruto].:;

posted on 21 Apr 2007 04:54 by sanakubaki in Manga-Land

ไม่ค่อยได้อัพบลอคเลยแหะ เหอๆๆ(พูดง่ายๆก็ดองอะแหละ)

สงการณต์เพื่อนๆไปเที่ยวที่ไหนกันมาบ้างคร้าบบบ งูดินไปเที่ยวแคมป์คาวบอยกับครอบครัวมา หนีบไอ้ริวไปด้วยอีกคน

สนุกมากมาย ไปแล้วก็เล่นแต่ATV(เป้นรถแข่งประเภทหนึ่งฮะ) สนุกมาก อยากเอากลับบ้านจังเยยTTATT

เอาล่ะ มาพูดถึงเรื่องฟิคของวันนี้กันดีกว่า

เป้นฟิคเรื่องนารุโตะฮะ เป้นเรื่องที่2ที่แต่งจบ 5555

ฉากที่เอามาเขียนก็อยุ่ในเล่มที่28-31 คู่กาอาระกะนารุโตะฮะแต่เป้นเวอร์ชั่น งูดินจิ้นกระจาย 555 เพิ่มฉากที่คิดเองเข้าไปอีก1ฉากถ้วน!!

ว่าแล้วก้ไปอ่านกันเลยดีกว่า>w< /

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

[Naruto Fiction] You're the only one....

Gaara x Naruto

Shonen-ai

-------

"เอ๋~~~ภารกิจแบบนี้อีกล่ะ วัยรุ่นเซ็ง"

เสียงบ่นดังลอดออกมาจากห้องรับภารกิจ ก็พอได้กลับมาโคโนฮะทีก็ต้องมาเจอภารกิจระดับDแบบนี้ เป็นใครจะไม่เซ็งบ้างล่ะเนี้ย

"หือ ข้องใจอะไรย่ะ หา!!"

หน้าสวยๆของโฮคาเงะรุ่นที่5ตวัดหน้าขึ้นมามองหน้าหงุดหงิด โดยมีชายหนุ่มผมสีเงินลอบมองลูกทีมเจ้าปัญหาของตัวเอง

'เฮ้ๆ อย่าโวยวายเอาแต่ใจน่า ก็คนที่จะโดนด่าน่ะ มันฉันนะโว้ย'

"เฮ้อ นารุโตะ เธอนี้อีคิวไม่พัฒนาไปไหนเลยน้า"

อิรุกะกุมขมับ จะผ่านไปสักกี่ปีก็ยังเป็นเจ้านารุโตะจอมโวยวายคนเดิมไม่เปลี่ยน

"ขะ..ขอโทษนะค่ะอาจารย์ เดียวหนูจะกล่อมเค้าเองค่ะ"

เด็กสาวผมสีชมพูรีบออกตัวบอกกับอาจารย์ของตนพลางล็อกคอเจ้าตัวปัญหามาจัดการก่อนจะพูดมากไปมากกว่านี้

'อีตาบ้า!! นายน่ะยังไม่รู้หรอกว่าอาจารย์ฉันร้ายแค่ไหนถึงได้ยังปากเก่งอยู่แบบนี้ อีแบบนี้ ถึงสู้ก็ตายค่า~~!!!'

ซากุระกรีดร้องในใจ ภาวนาไม่ให้เจ้านารุโตะพูดอะไรไปมากกว่านี้

"ยะ..แย่แล้วค่ะท่านรุ่นที่5!!!!!!"

เสียงของหญิงสาวหน่อยถอดรหัสดังขึ้นในขณะที่พรวดพราดเข้ามาในห้อง

"มีอะไร? วุ่นวายจริง"

ซึนาเดะบ่นอารมณ์กรึ่มๆจะระเบิดอยู่มะลอมมะล่อ เป็นโฮคาเงะนี้มันน่ารำคาญจริงจริ๊ง แทนที่จะได้เอาเวลาไปเล่นไพ่นกกระจอก กลับต้องมาแจกจ่ายภารกิจให้พวกนินจาลูกเจี๊ยบขี้โวยวายอย่างเจ้านารุโตะนี้ แถมทั้งวันก็มีแต่เสียง ท่านโฮคาเงะอย่างงู้น ท่านรุ่นที่5อย่างงี้ ถึงไม่ใช่วัยรุ่น ก็เซ๊งเป็นนะโว้ย

"คาเสะคาเงะ ของซึนะงาคุเระถูกพวกแสงอุษาลักพาตัวไป พึ่งจะมีรายงานเข้ามาเมื่อกี้เองค่ะ!!!!"

"!!"

ดวงหน้าหวานขมวดคิ้วเข้าหากัน อกด้านซ้ายมันเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมา

'กาอาระ....เจ้าพวกนั้นอีกแล้วรึ อยากจะไป อยากจะตามไปช่วย ไปตอนนี้เลย'

ขาเรียวแทบจะก้าวตามความคิดของตัวเอง

สายตาเรียวของโฮคาเงะรุ่นที่5จับจ้องไปที่ดวงหน้าหวานภายใต้ผมสีทองที่ล้อมกรอบอยู่

'ห่วงเขาล่ะซิเจ้าหนู ถ้าอย่างงั้นฉันจะสนองให้'

หญิงสาวกระแอ่มเรียกสติทุกคนในห้องที่มัวแต่ตะลึงอยู่ ก่อนจะพูดขึ้น

"จากนี้ไป..ฉันขอมอบหมายภารกิจใหม่ให้กับทีมคาคาชิ..."

ดวงหน้าหวานหันควับกลับมามองหญิงสาวตรงหน้า ภารกิจอะไรกัน ตอนนี้ไม่อยากทำอะไรแล้ว เสียงจากอกด้านซ้ายมันกรีดร้อง อยากจะตามไปช่วยกาอาระจะแย่

"ให้รีบไปยังหมู่บ้านซึนะงาคุเระ ดูสถานกาณ์แลวรายงานมายังโคโนะฮะ...หลังจากนั้นให้ร่วมปฏิบัติการสนับสนุนซึนะงาคุเระภายใต้คำสั่งของพวกเขา"

นารุโตะได้ฟังแล้วก็ลอบยิ้มออกมา มันต้องยังงี้ซิป้า

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

--10นาทีต่อมาที่ประตูทางออกเมืองโคโนะฮะ--

"ครูคาคาชิ ซากุระจัง ไปกันได้แล้ว"

นารุโตะร้องเรียกพลางเดินนำไป หลังจากที่โดนตาเซียนจ๊กม๊กเทศน์ไป1ยก ถึงจะบอกให้ใจเย็นๆก็เถอะ แต่ครั้งนี้น่ะ มันก็ไม่ไหวจริงๆนะ ก็คนที่โดนจับตัวไป..คือกาอาระนิน่า

"ดะ..เดียวซี่นารุโตะ! รอด้วย"

เด็กสาวหันไปพูดกับผู้ร่วมทีมที่สุดแสนจะใจร้อนไม่ต่างกับตอนเด็กๆเลย แต่ครั้งนี้รู้สึกต่างออกไปนิดหน่อย เพราะอะไรกันนะ...ดูนารุโตะร้อนรนมากกว่าเก่า...คล้ายกับตอนนั้น...ที่ซาสึเกะ...

"เป็นห่วงรึ?"

ซึนาเดะหันไปพูดกับนินจาหนุ่ม

"เปล่าครับ นารุโตะน่ะ ไม่ใช่ลูกศิษย์ตัวน้อยๆที่ผมต้องคอยปกป้องอีกแล้ว ซากุระเองก็เหมือนกัน"

อิรุกะตอบพลางมองส่งเหล่าลูกศิษย์ที่เติบโตกันจนกลายเป็นนินจาที่เข้มแข็งด้วยสายตาภาคภูมิใจ

"เปล่า ฉันหมายถึงอีกคนนึงน่ะ"

ซึนาเดะพูดพร้อมกับยิ้มกวนๆใส่

"ทะ...ทะ...ทำไมผมต้องไปห่วงคุณคาคาชิด้วยล่ะครับ"

อิรุกะพูดตะกุกตะกัก หน้าหวานที่แดงซ่านเหมือนลูกสตอเบอร์รี่ถูกมือเรียวของเจ้าของยกขึ้นมาปิด

"เอ๋~~ ฉันว่าฉันยังไม่ได้เอ่ยชื่อเจ้าคาคาชิเลยนะเนี้ยยยย"

โฮคาเงะสาวลากเสียงยาวแบบกวนๆใส่ พร้อมกับสายตาจับผิด

"ทะ...ท่านโฮคาเงะอะ เลิกแกล้งผมซะทีเถอะครับ"

ร่างบางพูดจบก่อนจะวิ่งกลับเข้าไปในหมู่บ้าน โดยมีเสียงโฮคาเงะสาวหัวเราะตามหลังไป

ซึนาเดะกับจิไรยะยังยืนอยู่ที่เดิมพร้อมกับมองไปข้างหน้าที่เมื่อไม่กี่นาทีมานี้ยังมีร่างของเจ้าลูกศิษย์ตัวกวนกับเด็กสาวผู้มุ่งมั่นยืนอยู่

'การเติบโตเนี้ย....มันช่างอัศจรรย์จริงๆนะ'

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

จากการปฏิบัติภารกิจเพื่อช่วยเหลือคาเสะคาเงะแห่งซึนะงาคุเระ หลังจากที่นารุโตะเห็นร่างที่นิ่งไม่ไหวติงของกาอาระในตุ๊กตาดินปั้นของเดอิดาระ ร่างบางก็อาระวาดถึงขั้นใช้จักระของจิ้งจอกเก้าหางจนคาคาชิต้องใช้กระดาษที่เขียนอัขระที่ได้รับมาจากจิไรยะเพื่อสะกดจิ้งจอกเก้าหาง พอซากุระกับย่าโจแล้วก็ทีมของไกตามมาสมทบ เดอิดาระก็ใช้ไม้ตายก้นหีบ ระเบิดตัวเอง แต่สุดท้ายคาคาชิก็ใช้คาถาเนตรคลี่คลายสถานการณ์ได้

(S-เฮ้ย เอางี้เลยเหรอ แล้วเนื้อเรื่องระหว่างนั้นล่ะ B-ขี้เกียจบรรยายอะ มันมีแต่ฉากต่อสู้ ไปอ่านเองล่ะกันนะคร้าบ เล่ม29-31อะ)

"ซากุระจัง"

ร่างบางส่งเสียงเรียกเพื่อนร่วมทีมหลังจากพาร่างของกาอาระลงมาจากต้นไม้ เด็กสาวหันมาพยักหน้าให้ แล้วทั้งหมดก็เคลื่อนย้ายไปที่ทุ่งหญ้าใกล้ชายป่า

"ซากุระจัง..."

ช่วงเวลาสั้นๆที่ซากุระใช้วิชาแพทย์ตรวจร่างกายของกาอาระ ช่างยาวนานราวกับไม่มีที่สิ้นสุดในความรู้สึกของร่างบางตรงหน้า ยิ่งเมื่อเห็นเพื่อนร่วมทีมส่ายหัวราวกับหมดหวังแบบนั้น หัวใจก็บีบตัวจนเจ็บ...ร่างบางทรุดลงแล้วก็ร้องไห้ออกมา

"ทำไม.......กาอาระถึงต้อง..ทำไม......ทำไมต้องเป็นกาอาระคนเดียว"

ร่างบางพูดออกมาพร้อมกับขยุ้มเสื้อของร่างสูงที่นอนสงบนิ่งไม่รับรู้อะไรอีกต่อไป

"ทำไมกาอาระถึงต้องมาตายแบบนี้"

น้ำตาหยดลงบนหน้าของร่างสูง

"นายเป็นคาเสะคาเงะเชียวนะ